Op vrijdag 15 en zaterdag 16 september 2017 werd A Symphony of Trees van componist Piet Swerts gecreëerd in de Sint-Maartenskathedraal in Ieper, honderd jaar na de Derde Slag bij Ieper en vijftig jaar na de uitvoering van het War Requiem van Benjamin Britten in dezelfde kathedraal. A Symphony of Trees is een hommage aan de stad Ieper en dichter-componist Ivor Gurney.

Lieven Debrabandere maakte hiervoor "De Steenbomen" die tijdens de uitvoeringen voor de kathedraal opgesteld werden.

In de lente van 2015 werden 138 herdenkingsbomen geplant in Ieper. De hoogstammige olmen markeren de ligging van het front in 1915-1917 (op de meest langdurige frontlijnen in de periode tussen de Tweede en Derde Slag bij Ieper). Deze frontbomen zullen, ook na de herdenkingsjaren ’14 '18, een bijzondere rol blijven spelen bij de verkenning en de ontdekking van de Ieperboog als uniek frontlandschap. Toen de Britse soldaat, dichter en componist Ivor Gurney in augustus 1917 aankwam bij het front van de Ieperboog, waren vele bomen al vernield. Gurney, diep geschokt door de volslagen vernieling van de natuur, schreef over de dorre, verminkte bomen als een symbool voor het menselijke lijden.  De bomen groeiden terug, net als het heropgebouwde Ieper - als blijvende getuigen van de gruwelen van een wereldoorlog.

A Symphony of Trees wil de luisteraar een beklijvende emotionele ervaring meegeven die onbewust een meta-reflectie wordt over de grote wreedheden die mensen elkaar kunnen aandoen en de wansmakelijke onzin van heel dat onmenselijke lijden. A Symphony of Trees wil muzikaal vanuit het hart spreken en een louterend muziekwerk zijn. 

Piet Swerts werd met  A Symphony of Trees eerste laureaat van de Prijs Muziek van de Provincie WestVlaanderen voor vocale compositie 2016 (“muziek die leidt naar indrukwekkende hoogtes of verstilt in ontroering. Het stuk is soms beklijvend, soms huiveringwekkend, soms beklemmend.") 

 

 

Nieuwsbrief

Beelden in woorden

De zee

in een zeldzame harde winter
zag ik als kind de bevrozen zee,
de onmacht van de gevangen baren

toen wist ik voor het eerst
dat geluk en pijn
altijd  verweven zouden zijn
nadine
De kus

een tijdloze, versteende omhelzing
verstild staan ze samen
tot passie ruimte brandt in het strakke wit
ze ontsnappen, elk een eigen vlucht
verkennen dromen en grenzen
ver buiten de horizon
om steeds terug te keren
naar de omstrengeling 
van het troostende wit
nadine

Copyright © 2015. Beelden aan de Moerdijk.