Beelden zijn als Alladin’s lamp, houders van roekeloze emotie en tomeloze energie.

Ze staan er statisch, ingehouden bij maar nodigen ook uit tot contact, tot voelen.

Ze kunnen plots ontroeren en beelden oproepen van een passioneel of stil verlangen.

En dan de weemoed … de oneindige weemoed die geurt naar het verloren paradijs.

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Fotografie: Paul De Cloedt

Nieuwsbrief

captcha 

Beelden in woorden

Venus

de witte parel rijst op uit de zee
te lang lag ze op de bodem
in de schelp die niemand vond
de verwonderde zon 
omhult haar met blauw licht

als de nacht komt
met zwarte sluiers van verdriet
blijft ze warm en licht
ze schittert even in de oneindige zee
als een verre ster
nadine
Herfst

herfst, zeggen ze
als na zomer
goud en wijsheid

maar wat met
het weemoedig verlangen
naar lente
en pril onervaren?
nadine

Copyright © 2015. Beelden aan de Moerdijk.